(((سلام به همه دوستان عزیز. بعد از مدت ها دست به صفحه کلید بردمو یه مطلب نوشتم. ازتون تقاضادارم کامل بخونید (خوندنش بیشتر از ۳دقیقه وقت نمیگیره) و نظر هم یادتون نره.)))

باز بوی محرم داره میاد. بوی عشق و عشق بازی... عشق بازی امامی عاشق به همراه یارانی عاشق در برابر مولایی عاشق...

واقعا" عشق توی کربلا و در روز عاشورا معنی پیداکرد. عشق یعنی اینکه همه چیزت رو در راه معشوق بدی و لام تا کام حرف نزنی و شکر کنی.

عشق یعنی در راه معشوق فنا بشی.

عشق یعنی گفتن "انالار‌أیت الا جمیلا"

حالا گذشته از این حرفا درس های عاشورا رو باید درک کرد. 

هر کسی یه برداشتی از این واقعه داره.

دکتر شریعتی درباره نیمه تمام گذاشتن حج امام حسین (ع) میگه "حج از کعبه رفتن است٬ نه به کعبه رفتن". البته درسته امام حسین به خاطر اینکه حرم خدا آغشته به خون نشه از حج خارج شد و همچنین به خاطر اینکه چهره بنی امیه معلوم بشه. حالا گفتم که هر کی یه تعبیری میکنه.

دکتر شریعتی درجای دیگه میگه:

امام حسین یک درس بزرگتر از شهادتش به ما داده است و آن نیمه تمام گذاشتن حج و به سوی شهادت رفتن است... تا به همه حج گزاران تاریخ٬ نمازگزاران تاریخ٬ مومنان به سنت ایراهیم بیاموزد که اگر امامت نباشد٬ اگر رهبری نباشد٬ اگر هدف نباشد٬ اگر حسین نباشد و اگر یزید باشد٬ چرخیدن بر گرد خانه خدا با خانه بت مساوی است.

داخل پرانتز: ((حالا با نقد این جملات کار ندارم. فقط همینقدر بگم که این جملات دکتر از کتاب حج ایشونه٬ که این کتاب مورد تایید حضرت علامه جعفری (ره) رسیده بوده٬ و حضرت علامه به فرزندشون که قصد عزیمت به سفر مکه داشته توصیه کردن که قبل از سفر٬ کتاب حج دکتر شریعتی رو بخونه.))

چند جمله زیبا هم از شهید مرتضی آوینی مینویسم:

اما ای دل نیک بنگر که زبان رمز چه رازی با توی میگوید: کل عرض کربلا و کل یوم عاشورا

یعنی اگر چه قبله در کعبه است اما:

¤فانما تولوفثم وجه الله¤  (پس به هر طرف روی کنید بسوی خدا روی آورده اید.)

یعنی هرکجا که پیکر صدپاره تو بر زمین افتد٬ آنجا کربلاست٬ نه به اعتبار لفظ و استعاره که در حقیقت٬

و هر گاه که عَلَم قیام تو بلند شود٬ عاشورا است٬ بازهم نه به اعتبار لفظ و استعاره.

به نظر من یکی از مهمترین درسهای عاشورا با توجه به حال و هوای اون روز نمازه.

البته نمازه به وحدت کلمه. نه نمازی که در کنارش رشوه گیری باشه! نه نمازی که در کنارش خوردن مال یتیم باشه! نه نمازی که در کنارش هزار دوز و کلک باشه! نه نمازی که در کنارش بی تفاوتی نسبت به نیازمندان باشه! نه نمازی که برای نمره و حقوق و مزایا باشه! بازم بگم....؟؟؟؟؟ همون نمازی باشه که ان اصلاه تنها عن الفحشاء و المنکر... همون نماز بازدارنده از بدی باشه. نه نمازی که شکم نمازکزارش پراز مال حرام باشه.................................

دعا کنید این محرم برای هممون عاشورا باشه و دشمن هامون (که بزرگترینش دشمن درونمونه) رو بتونیم  شکست بدیم. و برای من و شما مطمئن هستم که بعد از مبارزه با نفس٬ بزرگترین میدونه مبارزه و جهاد٬ درس و درس و درسه. برای همدیگه دعا کنیم تا خدا توفیق بده بتونیم تکلیفمون رو به نحو احسن انجام بدیم.

الهی! ناتوانم و در راهم و گردنه های سخت در پیش است و رهزنهای بسیار در کمین و بار گران بر دوش٬ یا هادی اهدنا الصراط المستقیم صراط الذین انعمت علیهم غیرالمغضوب علیهم و لاالضالین. (از الهی نامه ی حضرت استاد حسن زاده آملی (حفظه الله)) 

لطفا" بعد از خوندن٬ نظرتون رو بگید و اگر خواستید درسی که از نهضت امام حسین (ع) گرفتید رو بنویسید. ممنون میشم. نظر و انتقاد یادتون نره.

موفق باشید. 

سلام.

یه مدتی خیلی حالم گرفته بود. نمیدونم تاحالا دچار "سردرگمی" شدید؟ گاهی اوقات انسان توی زندگی دچار حالتی میشه که نمیدونه چیکار کنه؟ نمیدونه کجا بره؟ از کدوم طرف بره؟ با چی بره؟ با کی بره؟ گاهی اوقات انسان خیلی تنها میشه. از همه طرف براش بد میاد و همه تنهاش میذارن و انسان میمونه با کوهی از نیازها...  همش انسان با خودش میگه ای کاش از این راه نرفته بودم. ای کاش با این وسیله نبودم. ای کاش با اون یکی بودم...  این نه... اون یکی... اون راه نه... این یکی.... ای کاش... ای کاش... ای کاش....  تا اینکه توی این "ای کاش ها" گم میشه....

هدف کجاس؟ راه چیه؟ وسیله؟  ..................

.....نمیدونم چی دارم میگم؟!!!!!!!!!!!!!!.......

یه مدتی بود از همه جا و همه کس برام بد میومد. خیلی ناامید و تنها بودم و البته سردرگم. تااینکه هفته پیش یه اتفاق خیلی خوب افتاد. شب جمعه پیش یه نوزاد به خانواده ما اضافه شد و من عمو شدم. خدا یه پسر خوشکل به برادرم داد. یه جورایی به همه ما تلنگری وارد شد. یه نویسنده که اسمشو یادم رفته خیلی قشنگ میگه: هر کودکی که متولد میشه نشانه این است که خدا به انسان امیدواره.

خلاصه این نوزاد دست منم گرفت و منو از سردرگمی نجات داد. منو از ناامیدی نجات داد. نمیدونید توی این مدت کم چقدر به این برادرزادم دلبسته شدم. به این فرشته ای که تازه از پیش فرشته های دیگه اومده. (عکسش هم توی قسمت "درباره" گذاشتم- عمو فداش بشه)

دیگه همین دیگه.....

تا شقایق هست زندگی باید کرد...

در پناه خدای مهربون باشید